Race Report: Challenge The Championship

De eerste editie van The Championship, georganiseerd door Challenge, is een bijzondere ervaring voor me geweest. Voorafgaand aan de wedstrijd had ik veel vertrouwen in een goed resultaat. Door de warmte heb ik mijn ambities gedurende de wedstrijd behoorlijk moeten bijstellen, en was uiteindelijk finishen zelfs nog een lastige opgave.

Race morning. Het beloofde een prachtige dag te worden. De start van mijn wave was pas om 10 uur, dus voor de verandering ging de wekker niet in het holst van de nacht. De fiets stond al sinds de dag voor de wedstrijd in transition in het X-bionic sportcomplex. De laatste check (voeding op de juiste plek, schoenen op de fiets, banden opgepompt, etc.) en ik kon richting start. Om 9 uur mochten de pro-triathleten van start, wat erg indrukwekkend was om te zien. Voor mij klonk een uur later het startschot voor de 1,9km zwemmen, 90km fietsen en 21,1km rennen. Ik heb meteen geprobeerd vlot weg te zwemmen om in een snellere groep terecht te komen. Dit lukte aardig, waardoor ik vrijwel de volledige 1,9km in de draft van mijn concurrenten kon blijven. Na ruim 31 minuten was ik het water uit, een tijd waar ik niet ontevreden mee ben.

Challenge The Championship - Pro Men Podium

T1 ging erg vlot, ondanks de lange weg de transition zone in. Ik zat snel op de fiets en was klaar om flink door te fietsen. Hier had ik immers de winter veel voor getraind! Het parcours lag er goed bij en Slowakije is prachtig. Challenge had voor de race een 20m draft zone ingesteld. Naar mijn mening een goed idee, want ik heb vrijwel niemand zien draften. Wat het ook makkelijk maakte waren de borden langs de kant van de weg, om aan te geven hoe ver 20 meter precies was. Geen excuses dus. Ik kwam lekker in een ritme en kon goed doortrappen. Tot 70km ging het uitstekend en zat ik met een gemiddelde snelheid van 38,5 km/u precies op schema. Vanaf dat moment begon echter de warmte haar tol te eisen (dat het de warmte was wist ik toen alleen nog niet). Ik werd ineens misselijk en kon eigenlijk geen voeding meer tot me nemen. Hopende dat de misselijkheid tijdens het rennen wat zou zakken heb ik de laatste 20km rustiger aan gedaan en ook minder aero gefietst.

Challenge The Championship - Bike Course

Aangekomen bij T2 heb ik een klein moment op een stoel gezeten om even op adem te komen. Daarna begonnen aan de halve marathon. De eerste drie kilometer gingen nog wel aardig, maar toen stortte ik helemaal in. Nog steeds niet wetende waardoor ik me zo slecht voelde ben ik bij een drinkpost 20 minuten op een stoel gaan zitten. Toch maar weer verder en zo de eerste 9 kilometer joggend en zittend volbracht. Op dat moment stond de zon hoog en was het ongeveer 30 graden Celsius. Ik kwam net van een drinkpost vandaan en kon niet meer op gang komen. Al strompelend en zwalkend ben ik langs een stukje gras gelopen wat in de schaduw lag. Hier ben ik gaan liggen, terwijl ik in mijn hoofd de wedstrijd al opgegeven had.

Terwijl ik daar in de schaduw lag kwam er een Belgische toeschouwer naar me toe om te vragen hoe het met me ging. Na hem te hebben verteld dat ik betere momenten had gekend keek hij me aan en zei: “Ik vind het niet zo gek dat jij je niet goed voelt.. Het is buiten 30 graden en je zweet helemaal niet.”. Hij is toen naar een drinkpost gelopen en heeft water voor me gehaald. M’n moeder, die de hele dag langs de kant stond, was inmiddels ook gekomen voor de support. Na een half uur in het gras gelegen te hebben, en bijna anderhalve liter water gedronken te hebben ging het een stuk beter. Bovendien had ik Renee even gebeld om me wat moet in te laten spreken. Gek genoeg kreeg ik weer zin in de laatste 12 kilometer. Ik wist waarom ik me zo slecht had gevoeld en ik wist hoe ik verder kon gaan! De laatste 12 kilometer heb ik van drinkpost naar drinkpost gerend, waar ik overal water en cola heb gedronken en mijn tri-suit met ijs vulde. De laatste 7km heb ik erg veel lol gehad met andere triathleten die het net zo zwaar hadden. Uiteindelijk heb ik in ruim 6,5 uur de finish bereikt, waarvan meer dan 3,5 uur voor de halve marathon.

Door de hitte was het echt afzien. Dat bleek onder meer door het uitvallen van topfavoriet Alistair Brownlee en de prins van Bahrain, Sheikh Nasser Bin Hamad Al Khalifa. Ondanks dat er vooraf voor mij misschien een mooie tijd in had gezeten, en ik die niet gehaald heb, ben ik toch erg blij dat ik door ben gegaan. In dit geval was finishen al een prestatie op zich!

Tot snel!
Hessel Dreteler

Challenge The Championship - Run Course

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *