Race Report: Challenge Almere-Amsterdam 2017

**English follows Dutch**

Wat een bijzondere dag. Ondanks dat de weersvoorspellingen in aanloop naar race day steeds beter werden kwam het met bakken uit de lucht toen om kwart over vier de wekker ging. Toch was ik opgewekt, ik had hier hard voorgetraind en ik voelde me sterk. Vandaag moest het eruit komen.

De 3,8 kilometer zwemmen begon met een chaotische massastart. Gelukkig kon ik de eerste 300 meter goed vooraan meekomen. Vanaf de eerste boei rekte het veld wat uit en kon iedereen eigen tempo zwemmen. De eerste kilometer heb ik redelijk alleen gezwommen. Op dat moment kwam er een triathleet met een blauw wetsuit voorbij die ik goed kon volgen. Ik ben in zijn voeten gaan zwemmen en heb hem niet meer uit het oog verloren tot T1. Dat bleek een goede keuze. Toen ik het water uitkwam en op mijn horloge keek zag ik 59’40” staan! De magische grens van ‘binnen het uur’ was gehaald. Vooraf was ik blij geweest met 1h2’ dus dit was geweldig. De transition ging vlot, op naar de 180 kilometer fietsen.


Het fietsonderdeel begon erg taai. De buitentemperatuur lag niet hoger dan 10 graden Celcius, de wind en regen maakten de gevoelstemperatuur nog een stuk lager. Gelukkig stond er zaterdag een westenwind, waardoor ik de lange dijk van Almere naar Lelystad de wind in de rug had. Een kleine aanpassing aan mijn fiets heeft er voor gezorgd dat ik een extra bidon mee kon nemen op de fiets. Dit bleek en goede keuze want de eerste verzorgingspost fietste ik onbedoeld voorbij. De eerste ronde ging lekker vlot. De regen werd wat minder, wat mijn humeur ook ten goede kwam.


De tweede ronde was zwaar. De wind begon op te steken. Op de dijk was dit niet erg, maar omdat start en finish op dezelfde plek lagen werd de meewind al snel een tegenwind. In de Flevopolder betekent dat ook echt een flinke tegenwind. Laten we zeggen dat de windmolens daar een goede dag hebben gehad. Om mezelf te motiveren kon ik uitkijken naar de marathon: normaal gesproken mijn beste onderdeel! Na 5h09’ aangekomen in het parc fermé ging ook transition 2 lekker vlot.


Nog “slechts” 42,2 kilometer tot de finish! Dat betekende zes rondes rennen rond het Weerwater, waar eerder die dag nog het zwemmen plaatsvond. Ronde een en twee vloog ik! Prachtig op schema voor een 3h05’ ~ 3h10’ marathon. Ik was door het rennen inmiddels ook beetje opgewarmd. Toen ik halverwege ronde drie was brak de hemel echter weer open. Dat vond mijn lichaam niet leuk en wilde niet verder. Mijn lichaam had al de hele dag regen en wind moeten verwerken, en deze laatste plensbui was er net eentje teveel. Ik kreeg last van mijn buik en darmen, waardoor enkele Dumoulinetjes onvermijdelijk waren.


De laatste drie rondes waren afzien. Ik voelde me ook echt niet goed. Rillerig en ijskoud, terwijl mijn nek en voorhoofd aan het gloeien waren. Door de aanwezige support en het enthousiaste publiek heb ik toch de marathon in een tijd van 4h21’ kunnen volbrengen. Helaas bijna vijf kwartier langzamer dan waar ik voor gekomen was, maar de omstandigheden waren er voor mij niet naar. Halverwege de marathon was het finishen al een doel opzich, en ik ben dan ook blij en trots dat dat gelukt is. Uiteindelijk heb ik met 10h37 zelfs nog een nette tijd neergezet (170e van 619 deelnemers).


Het is jammer dat de dag anders gelopen is dan ik vooraf had gehoopt. Helaas is dat het risico met lange afstands-triathlon. Ik kies slechts 2 á 3 “A-races” per jaar. Daar richt ik mijn pijlen op. Als die dan niet lopen zoals je wilt is dat even schakelen. Toch kijk ik tevreden terug naar mijn tweede ironman-finish. Met name bij het zwemmen en fietsen, waar ik veel tijd en energie in gestoken heb, ben ik flink verbeterd. Nu is het tijd om even twee weken niet te sporten en alle schuld uit mijn lichaam weg te laten vloeien. Daarna weer trainen voor het volgend seizoen! Ik heb er nu al zin in.

Tot snel!
Hessel

A special day. The forecasted weather was terrible, but I felt strong and ready for the race. This was the day I had been working towards.

The 3.8k swim started chaotic. I was able to stay at the front of the pack for the first 300m. From there the field stretched a bit and everybody could get into their own rhythm. At around 1k in, a triathlete with a blue wetsuit passed me. I decided to try to stay at his feet, a place I didn’t let go until T1. This turned out to be a good choice. When I exited the water and looked at my watch I say that I swam in 59’40”! A ironman swim in less than an hour! This is a great achievement and gave me a little boost going into T1.

The 180k bike leg was a cold one. It was only 10 degrees Celsius outside, and the wind and rain made it feel a lot colder. The flat route also meant that the wind would have free play. The “Dutch mountains” certainly where there Saturday. Especially the second lap was very hard with the wind picking up halfway through the race. For me getting through the last kilometres is a matter of looking forward to the run-leg, as this is my favourite part of the triathlon. I finished the bike in 5h09’, a time I’m really pleased with considering the harsh weather.

Only six laps separated me from the finish line, and I was ready for them! The first two I was flying, running nice on schedule for a 3h05’ ~ 3h10’ finish. By that time I was a bit warmed from running as well, and I was still feeling relatively good. Halfway through the third lap it came pouring down again. That was something my body didn’t really agree with, and almost instantly I started getting stomach aches and -cramps. Being in the cold all day, this last shower was just the final blow for my body. Several visits to the portaloo where inevitable. The last three laps where very hard and my body just couldn’t go anymore. I was feeling crap, shaky and cold, while my neck and forehead where glowing. The crowds where great however and slowly but steadily I was able to continue. Finishing became the goal and I’m very pleased that I did it, even with a slow marathon of 4h21’.

Looking back at the race I am satisfied and proud. Some things you cannot plan, and an ironman is always a race against yourself. In the end, even my time of 10h37’ wasn’t even that bad! Now it’s time to sit back, relax and enjoy a fortnight of not sporting. This gives me some time to plan next season! I’m already looking forward to it.

See you soon!
Hessel

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *